De verschillende stappen 

1. Druivenoogst: Het productieproces begint met de oogst van druiven. De meest voorkomende druivensoorten die worden gebruikt voor champagne zijn Chardonnay, Pinot Noir en Pinot Meunier. De druiven worden met de hand geoogst om schade te voorkomen.
2. Persing: De geoogste druiven worden geperst om hun sap te extraheren. Het sap wordt in verschillende batches verzameld, en de persingen worden vaak apart gehouden om de kenmerkende stijl van het champagnehuis te behouden
3. Eerste fermentatie: Het druivensap wordt overgebracht naar roestvrijstalen tanks of houten vaten voor de eerste fermentatie. Tijdens deze fase wordt gist toegevoegd aan het sap om suikers om te zetten in alcohol. Dit proces duurt meestal enkele weken.
4. Assemblage: Na de eerste fermentatie worden wijnen van verschillende druivensoorten en percelen gemengd om de gewenste smaakprofielen en stijlen te creëren. Dit mengproces staat bekend als “assemblage” en wordt uitgevoerd door de wijnmaker.
5. Tweede fermentatie: De wijn wordt gebotteld, en er wordt een mengsel van suiker en gist, bekend als de “liqueur de tirage,” toegevoegd aan elke fles. De flessen worden afgesloten met een kroonkurk en ondergaan een tweede fermentatie. Tijdens deze fase worden koolstofdioxide en alcohol geproduceerd, wat resulteert in de bubbels in de champagne. Dit proces duurt enkele maanden tot enkele jaren, afhankelijk van het gewenste type champagne.
6. Rijping: Na de tweede fermentatie wordt de champagne op zijn droesem (dode gistcellen) gelaten om smaak te ontwikkelen en complexiteit toe te voegen. Dit rijpingsproces kan enkele jaren duren.
7. Remuage: Tijdens de rijping worden de flessen periodiek gedraaid en gekanteld om de dode gistcellen naar de hals van de fles te verplaatsen.
8. Degorgement: Na het rijpingsproces worden de flessen bevroren om de gistprop in de hals van de fles te vormen. De kroonkurk wordt verwijderd, en de druk in de fles drijft de bevroren gistprop eruit. De fles wordt vervolgens bijgevuld met een mengsel van wijn en suiker, bekend als de “liqueur d’expédition,” om de gewenste zoetheid en smaak te bereiken.
9. Dosage: Het toevoegen van de liqueur d’expédition maakt het mogelijk om de uiteindelijke stijl van de champagne te regelen. Afhankelijk van de hoeveelheid suiker die wordt toegevoegd, kan de champagne variëren van brut (droog) tot demi-sec (halfdroog).
10. Het bottelen en etiketteren: Na het doseren worden de flessen definitief afgesloten met een champagnekurk, gekooide muselet (draadkapje), en geëtiketteerd met het merk en de herkomst van de champagne.

Champagne is een product dat veel geduld en expertise vereist, en het resultaat is een van ’s werelds meest gevierde mousserende wijnen.